Vorige week maakte ik iets mee wat me is bijgebleven. Na afloop van een uitvaart was er een samenzijn in de koffiekamer. Er werd gepraat, gehuild en herinneringen werden gedeeld. In mijn slotwoord in de aula had ik al een eindtijd genoemd, zodat iedereen wist waar we aan toe waren. Maar toen het moment daar was, moest ik toch naar de aanwezigen toe lopen en zeggen: “Mag ik u vragen om zo afscheid te nemen? Het is tijd.”
Dat viel niet goed, er werd een mevrouw heel boos op mij. Ze voelde zich overvallen, alsof ik het moment afbrak en geen begrip had voor het verdriet. En eerlijk is eerlijk, ik snap dat gevoel. Afscheid nemen laat zich niet in minuten vangen. Maar de planning bij een crematorium is tegenwoordig strak en veel mensen weten niet wat er allemaal achter de schermen geregeld moet worden. Daarom wil ik het graag uitleggen.
Het is bij crematoria veel drukker dan vroeger. Niet alleen door het aantal diensten, maar ook doordat er vaak meerdere ruimtes tegelijk worden gebruikt: een grote aula, familieaula’s, familiekamers en koffiekamers. Daardoor zijn er verschillende ‘stromen’ van mensen die elkaar afwisselen en soms letterlijk langs elkaar heen moeten bewegen. Dat vraagt om een planning die klopt. Als de ene dienst uitloopt, betekent dat vertraging of minder tijd voor de uitvaart die daarna komt. Niemand wil dat een volgende familie moet wachten, omdat de aula of familiekamer die voor hen gereserveerd is nog niet beschikbaar is.
Tegelijkertijd zien we steeds vaker dat een afscheid heel persoonlijk wordt ingevuld. Verschillende sprekers, kleinkinderen die iets willen doen, een fotoslideshow, live muziek, een gedicht, een nazit met een borrel en hapjes. Alles wat past bij de overledene en bij het leven dat geleefd is. En dat is prachtig. Er kan ook heel veel. Sterker nog, u mag in principe zo lang de tijd nemen als u wilt, als die tijd maar van tevoren gereserveerd wordt. Daarom bespreken we in het eerste gesprek hoe de plechtigheid eruit moet zien en reserveren we samen een passende tijdsduur.
In de dagen voor de uitvaart vullen we het programma stap voor stap in. We overleggen met de familie én met de sprekers. Vaak vragen we of we de tekst vooraf mogen ontvangen, zodat we kunnen helpen met de opbouw en de tijd. Soms blijkt bijvoorbeeld dat twee mensen, zonder het van elkaar te weten, hetzelfde gedicht of dezelfde anekdote hebben gekozen. En we kijken hoelang een speech duurt als deze wordt voorgedragen.
Door die voorbereiding kunnen we de plechtigheid mooi indelen, met ruimte voor alles wat gezegd en gedaan moet worden. En als er toch iets verandert, maken we samen keuzes. Soms een liedje overslaan, soms een spreker vragen het iets korter te houden, zodat iemand anders ook nog gelegenheid krijgt om iets te zeggen.
Want daar zit de kern. We moeten het samen laten kloppen binnen de gereserveerde tijd. Zodat alles wat de naasten willen, ook écht ruimte krijgt. Dat vraagt om afstemming en soms ook inschikken. Want ook niet niet onbelangrijk, bij overschrijding van de gereserveerde tijd worden extra kosten in rekening gebracht en in de meeste crematoria bedragen deze € 200 per kwartier.
Tijd bewaken voelt soms hard, maar het is ook een vorm van respect. Voor uw afscheid, voor alle betrokkenen, voor het budget maar ook voor een volgende familie die we niet bij het hek mogen laten wachten.
Dat viel niet goed, er werd een mevrouw heel boos op mij. Ze voelde zich overvallen, alsof ik het moment afbrak en geen begrip had voor het verdriet. En eerlijk is eerlijk, ik snap dat gevoel. Afscheid nemen laat zich niet in minuten vangen. Maar de planning bij een crematorium is tegenwoordig strak en veel mensen weten niet wat er allemaal achter de schermen geregeld moet worden. Daarom wil ik het graag uitleggen.
Het is bij crematoria veel drukker dan vroeger. Niet alleen door het aantal diensten, maar ook doordat er vaak meerdere ruimtes tegelijk worden gebruikt: een grote aula, familieaula’s, familiekamers en koffiekamers. Daardoor zijn er verschillende ‘stromen’ van mensen die elkaar afwisselen en soms letterlijk langs elkaar heen moeten bewegen. Dat vraagt om een planning die klopt. Als de ene dienst uitloopt, betekent dat vertraging of minder tijd voor de uitvaart die daarna komt. Niemand wil dat een volgende familie moet wachten, omdat de aula of familiekamer die voor hen gereserveerd is nog niet beschikbaar is.
Tegelijkertijd zien we steeds vaker dat een afscheid heel persoonlijk wordt ingevuld. Verschillende sprekers, kleinkinderen die iets willen doen, een fotoslideshow, live muziek, een gedicht, een nazit met een borrel en hapjes. Alles wat past bij de overledene en bij het leven dat geleefd is. En dat is prachtig. Er kan ook heel veel. Sterker nog, u mag in principe zo lang de tijd nemen als u wilt, als die tijd maar van tevoren gereserveerd wordt. Daarom bespreken we in het eerste gesprek hoe de plechtigheid eruit moet zien en reserveren we samen een passende tijdsduur.
In de dagen voor de uitvaart vullen we het programma stap voor stap in. We overleggen met de familie én met de sprekers. Vaak vragen we of we de tekst vooraf mogen ontvangen, zodat we kunnen helpen met de opbouw en de tijd. Soms blijkt bijvoorbeeld dat twee mensen, zonder het van elkaar te weten, hetzelfde gedicht of dezelfde anekdote hebben gekozen. En we kijken hoelang een speech duurt als deze wordt voorgedragen.
Door die voorbereiding kunnen we de plechtigheid mooi indelen, met ruimte voor alles wat gezegd en gedaan moet worden. En als er toch iets verandert, maken we samen keuzes. Soms een liedje overslaan, soms een spreker vragen het iets korter te houden, zodat iemand anders ook nog gelegenheid krijgt om iets te zeggen.
Want daar zit de kern. We moeten het samen laten kloppen binnen de gereserveerde tijd. Zodat alles wat de naasten willen, ook écht ruimte krijgt. Dat vraagt om afstemming en soms ook inschikken. Want ook niet niet onbelangrijk, bij overschrijding van de gereserveerde tijd worden extra kosten in rekening gebracht en in de meeste crematoria bedragen deze € 200 per kwartier.
Tijd bewaken voelt soms hard, maar het is ook een vorm van respect. Voor uw afscheid, voor alle betrokkenen, voor het budget maar ook voor een volgende familie die we niet bij het hek mogen laten wachten.